Reis

Ik ben in de maand maart van 2014 op skiverlof geweest. Het was prachtig weer en de sneeuw lag er relatief goed bij. We waren gelogeerd in Morzine. Een naar skinormen toe groot dorp of stad. Morzine geeft verbinding met Avoriaz, Châtel en enkele skigebieden in Zwitserland. Kortom een paradijs voor skiërs met 650 km pistes. Het gebied heeft ook een naam, nl., “Les Portes du Soleil”. We hebben het weekje skiën overleeft en zijn gelukkig heelhuids terug thuis gekomen. Vanuit België is Morzine te bereiken via de autostrade over Reims en zo verder richting Troyes, Dyon, Lyon en de zuidelijke kant van het meer van Génève. Een kostprijs evenwel van meer dan € 65,00 aan péage. Of heen en terug meer dan € 130,00. Een prijs die het verbruik van de wagen bijna evenaart! Omdat ik een rustige rijder ben en helemaal niet kick op snelheid hebben we alle péages links laten liggen en de “routes nationales” genomen. Een besparing op de tol en op het verbruik. De snelheid op deze wegen ligt uiteraard lager dan op een autostrade. Zodoende moet men er toch een paar uur langer over doen om thuis te geraken. Op dergelijke wegen moet men er ook rekening mee houden dat er soms ook werken zijn en dat een kleine omlegging het traject nog meer vertraagd. Maar kom, dat nemen we er ook maar bij. Over het traject op de heenreis is er niets speciaals te melden.

De terugreis is ook bijna vlekkeloos verlopen mits twee kleine feiten die ik jullie niet wil onthouden. Op een bepaald moment wordt het verkeer omgeleid omdat er werken zijn aan een brug. Alles is goed aangeduid met de nodige snelheidsbeperkingen en verboden in te halen en een volle gele streep op de weg. Ik volg de instructies en hou mij dan ook aan de opgelegde snelheidsbeperking. Toch is er een wagen die het niet kan laten en mij op dit bochtig parkoers voorbijsteekt. Een wagen met Belgische nummerplaat!  We zijn nog steeds in Frankrijk! Wat hebben wij Belgen toch met het verkeersreglement? Een tweede feit is het waarnemen van een spookrijder. We zijn nu al op Belgisch grondgebied en rijden van Charleroi naar Brussel. Ik kan jullie verzekeren dat het passeren van een spookrijder een nare ervaring is. In eerste instantie beseft men niet dat het een spookrijder betreft en dringt dit slechts tot je door als deze eenmaal gepasseerd is. De snelheid van deze spookrijder kon ik niet inschatten, maar traag reed hij in elk geval niet.

Ik vindt het de moeite waard om dit vermelden omdat ik op een ganse reis slechts twee flagrante en gevaarlijke feiten kan opnoemen en waarbij het weeral eens blijkt dat er landgenoten bij betrokken zijn. Las ik onlangs ook weer niet dat de Belgen zich het minst van al storen aan snelheidsbeperkingen? Ik moet dit beamen. Blijkbaar denken vele Belgen die met een auto rijden dat zij het beter weten en dat zijzelf kunnen bepalen hoe snel er mag gereden worden.

Snelheid speelt DE belangrijkste rol in verbruik (uitstoot CO2) en bij de verkeersdoden op onze wegen. België staat hierbij zeer povertjes geklasseerd!

 

 

Geef een reactie